Sinds de Wet betaalbare huur op 1 juli 2024 in werking trad, geldt het gemoderniseerde WWS ook voor middenhuurwoningen tot en met 186 punten. Voor veel particuliere verhuurders is het puntenaantal daardoor ineens doorslaggevend.
Hoe werkt het WWS?
Het WWS is het puntensysteem dat de kwaliteit van een woning vertaalt naar een maximale kale huurprijs. De Huurcommissie gebruikt oppervlakte, voorzieningen, energielabel en WOZ-waarde.
Voor huurcontracten die op of na 1 januari 2026 beginnen: woningen met 144–186 punten vallen onder gereguleerde middenhuur, met een maximale aanvangshuur van € 1.228,07 per maand.
De belangrijkste nadelen voor verhuurders
- Minder ruimte voor markthuur — de WWS-score bepaalt de huurprijs, niet alleen vraag en aanbod.
- Meer druk op het rendement — vooral bij woningen met hoge aankoopprijzen en kosten.
- Meer juridisch en administratief risico — gemeenten kunnen sinds 1 januari 2025 handhaven, puntentelling is verplicht in nieuwe contracten.
- Minder voorspelbaarheid bij aankoop, taxatie en herfinanciering.
WOZ-waarde telt niet onbeperkt mee
Bij 186 punten of minder telt de WOZ-waarde volledig mee; bij meer dan 186 punten nog maar voor een derde. Dat beperkt het effect van hoge vastgoedwaardes op de maximale huurprijs. In april 2025 kondigde het kabinet aanvullende maatregelen aan, waaronder een opslag op de WOZ-cap.
Concrete risico’s
Huurverlaging via de Huurcommissie, gemeentelijke handhaving met boete, en waardedruk op beleggingsvastgoed door structureel lagere kale huur.
Conclusie
Het WWS is geen administratief detail meer, maar een juridisch en financieel stuurinstrument. Voor particuliere verhuurders wordt optimalisatie van punten — energielabel, voorzieningen, dossiervorming — steeds belangrijker. Het verschil tussen net onder en net boven een grens kan financieel groot zijn.